رویگردانی مردم (و حتی دانشجویان) ایران از علم

با سلام

مشابه خانم دکتر یاسمن فرزان که در وبلاگ قیل و قال علم در این مورد نوشته اند، من هم چند خطی می نویسم که درددلی است و بیش از آن نیست.

ابتدا اجازه دهید نوشته خانم فرزان را در زیر بیاورم چرا که درددل دوستداران علم است:

************************************************************************

 مصاحبه زیر را ببیند::

https://www.aparat.com/v/S1mFM
مصاحبه یک هترپیشه زیباو جذاب  به نام خانم الناز حبیبی هست که ادعا می کند مطالبی که در مدارس تدریس می شود(به طور مثال جذر گرفتن) به هیچ دردی در زندگی نمی خورند. این است طرز فکر باب طبع دانش آموزان و والدین آنها در 1 1396. گذشت آن زمانی که در اثر کوشش های پروفسور هشترودی دانش ریاضی در جامعه خود ارزش بود! وقتی در مورد مدارس صحبت می کنیم باید بدانیم چه فضایی بر ذهن دانش آموزان و والدین آنها حاکم هست. البته خانم الناز حبیبی -به یک معنا-سخن بیراهی نمی گوید. اکثریت جامعه ما از آموخته های ریاضی دوران مدرسه حتی در حد ضرب در 3/4هم استفاده نمی توانندویا نمی خواهند بکنند.
قطعا این به این معنا نیست که ضرب در 3/4 کاربردی در زندگی ندارد! مثل آن می ماند که کسی بلد نیست از تلفن استفاده کند ادعا کند تلفن به درد نمی خورد!

***************************************************************************

من در کلاسهای درسم و حتی در این وبلاگ از بی انگیزگی 1 (بالاخص دانشجویان ریاضی) نوشته ام و مشاهده این رفتارها مرا افسرده تر از قبل می کند. من به عنوان یک معلم، عقیده دارم که نباید به زور دانشجو را در سرکلاس حاضر کرد و اگر دانشجو هدفش یادگیری باشد برای رسیدن به هدفش حاضر است سختی های بسیاری مانند تحمل غربت، سفرهای طولانی و ... را تحمل کند، اما متاسفانه بسیاری از دانشجویان این روزهای ایران خوابیدن در زیر لحاف گرم را بر حاضر شدن به موقع سرکلاس درس در ساعت 8 صبح ترجیح می دهند!! عملکرد، صحبتها و اهداف و ... بعضی از دانشجویان امروزی مرا بسیار ناراحت می کند. همکار بزرگواری دیروز می گفت من در کل دوران تحصیلم یک تا دو جلسه غیبت کرده ام و هیچ گاه بعد از استاد سرکلاس حاضر نشده ام. اما دانشجویان ما سعی می کنند از تعطیل کردن کلاسهایشان به اندازه 3/16 بهره گیرند. دانشجویان در کلاسهای حل تمرین حاضر نمی شوند و ....اینها واقعا تاسف برانگیز است و رفتارهای خطرناکی می باشند. این روزها  دلم برای ریاضیات و کلا برای علوم در ایران می سوزد:-( آیا به بهانه این که برای تحصیل کرده ها کار نیست، باید از علوم روی گرداند. آیا به بهانه گرفتار بودن باید با علم قهر کرد؟! اگر این کار را اکثرا انجام دهیم چه آینده ای در انتظار ایرانمان خواهد بود؟! آیا با این عشق و علاقه به علم می توان کشوری پیشرفته و درجه یک شد؟! می دانم که کسی را نمی توان بزور عاشق علم کرد که همانطور که بارها گفته ام آب در هاوان کوبیدن است. خدای من! واقعا صفت صبور برازنده توست. من بنده از دست بعضی دانشجویانم خسته و ناامید میشوم و حس می کنم جملات تکراری و تشویقی ام برای آموختن درس فایده ندارد، و اما از طرفی به یاد آیه مبارکه "فبای الا ربکما تکذبان" می افتم  که خدای تبارک و تعالی آنرا 31 بار در سوره الرحمن تکرار نموده تا من بنده سرعقل بیایم و منکر نعمتهای خدا نشوم! اما باز هم به بیراهه می روم. علوم و بالاخص  ریاضیات به وفور در همه جای علم هست اما بسیاری آنها و زیبای هایشان را نمی بینیم! و......

اجازه دهید ذکر کنم که خدا را سپاس که هستند تک و توک دانشجوی علاقمند که ما استادان دلمان به آنها خوش است و شاید همین تعداد مارا بس است که البته گمان نکنم! خدا نکند روزی برسد این تک و توک هم یافت نشوند. بسیار حرف دارم اما فعلا به همین اندازه بسنده میکنم و جملات زیر را در مورد علم و قداست آن برای دلخوشی خودم که شده، می نگارم:

در هر شاخه اي از علوم بايد به جستجوي عاشقان آن پرداخت و ديد چه زيبايي در آن نهفته شده، كه عاشق ودلباخته آن شده اند. در رياضيات نيز بايد چنين بود تا رياضيات ورياضي دان ورياضي خوان را شناخت . اگر در رياضيات دنبال فايده هاي آن هستيد مثل عاشق نمايي مي باشيد كه لاف عشق مي زند وغافل از مال ومنال معشوق نيست.

 

رياضيات (و حتی تمام علوم) معبدي است از معابد با شكوه شهر باستاني علم .شهري كه خشت خشت هر عمارت آن، در طي قرون، به رنج، صبر و غرور ارمانهاي بلند كشف وفهم اسرار هستي، زيبنده وبايسته حد كمال جويي آدمي، بنا شده است. شهري كه ساكنين  معلاي آن به خاك سائيدن پيشاني بر محراب اين معبد را فخري از هنرمندي دانش و فضل خود مي دانند. تاريخ علم گواه است كه رياضيات همواره تكيه گاهي بوده است اقتدارآ ميز و شايسته در سعي و سلوك رهروان شيفته علم و منجي اطمينان بخشي بوده است در نهايت اثبات و ادعاي تلاشگران همه شاخه هاي علوم. رياضيات خيمه گاهي است استوار و پايدار، در فراهم ساختن ابزار ولوازم نكته بيني هاي شگرف عرصه هاي كشف و خلاقيت در علم وفناوري و راه ورسمي است پر قوام وتوانا، در حل ودرك بسياري از پيچيدگي ها و ساز وبرگي است غني و آرام بخش، در سفر طويل انسان بسوي كشف و تفسير حقايق ورازهاي لايتناهي گيتي. رياضيات تصويري است شگرف وبديع از يكي از ذاتي ترين و اصلي ترين چون و چراهاي روابط اجزاء موجود در عالم موجود و عالم ممكن.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم آذر ۱۳۹۶ساعت 21:47&nbsp توسط سعید علیخانی  |